Dallime mes rishikimeve të "Ali Asllani"

842 bytes added ,  3 vjet më parë
v
ska përmbledhje të redaktimeve
v
| webfaqja =
}}
'''Ali Asllani''' ([[Vajza (fshat)|Vajzë]] të [[Vlora|Vlorës]], [[28 nëntor]] [[1884]] - Tiranë, 20 dhjetor 1966) qe poet, atdhetar dhe diplomat shqiptar.
'''Ali Asllani''' ishte poet, atdhetar dhe diplomat shqiptar. Lindi më [[28 nëntor]] të vitit [[1884]] në [[Vajza (fshat)|Vajzë]] të [[Vlora|Vlorës]].
 
== Jeta ==
I biri i myftiut dhe myderrizit Asllan efendi i biri i Sylejmanit, leu më 1884. Ngeli jetim në moshë të re.
Në Vlorë kreu shkollën fillore, në [[Janina|Janinë]] shkollën e mesme, gjimnazin "[[Zosimea]]" në vitin [[1888]]. Në fillim studioi mjekësi, por pastaj vazhdoi Institutin e Lartë të Shkencave politiko-shoqëroro-administrative në [[Stambolli|Stamboll]]. Pas shkollës kreu stazhin në prefekturën e Janinës. Në vitin [[1908]] zevëndësoi për tre muaj nënprefektin e [[Delvina|Delvinës]] dhe u kthye përsëri në Janinë. Ai ishte një nga anëtarët e shquar të Klubit "[[Bashkimi (klub)|Bashkimi]]". Për mbështetjen që i dha [[Ismail Qemali]]t filloi të persekutohej nga organet qeveritare turke, madje u dha urdhër të internohej në [[Halep]] të [[Siria|Sirisë]]. Mundi t'i shpëtojë internimit, kaloi në [[Korfuzi|Korfuz]] dhe prej andej në [[Vlora|Vlorë]]. Mori pjesë në [[Kuvendi i Dibrës|Kuvendin e Dibrës]], si përfaqësues i Klubit "Bashkimi" të Janinës.
 
Me ndihmën e të afërmve dhe miqve të të atit, mundi të ndiqte ruzhdijen e Vlorës. Gjithashtu ndiqte shkollën greke që të mund të nxënte alfabetin grek. Më 1898 nisi të studiojë në idadinë e Janinës. Gjatë kësaj periudhe nisi të thurte poezi në turqisht dhe persisht.
Në vitin [[1910]] u kthye në Stamboll, pas rënies së kabinetit që e internoi. U emërua sërish nënprefekt, por me kusht që të punonte në viset shqiptare. Deri në [[1912]] punoi si nënprefekt në [[Akseqi]], [[Ellgen]] dhe [[Boskër]] të [[Vilajeti i Kolonjës|Vilajetit të Konjës]] në [[Anadoll]]. Pas shpalljes së Pavarësisë, [[Ismail Qemali]], i besoi atij detyrën e Sekretarit të Përgjithshëm të Presidencës të Këshillit të Ministrave, ku qëndroi deri më [[22 janar]] të vitit [[1914]]. Më pas punoi për disa kohë si nënprefekt i [[Fieri]]t e kajmekan i [[Ballshi]]t. Pas largimit të [[Princ Vidi]]t shkoi disa kohë në [[Italia|Itali]] e u kthye sërish ku administrata lokale e caktoi sekretar të përgjithshëm ([[10 nëntor]], [[1915]] - [[1 janar]], [[1917]]). Pushtimi italian e gjeti nënprefekt, por, meqenëse kundërshtoi pushtimin, u pushua nga puna. Nga [[20 dhjetor]]i i vitit [[1918]] gjer më [[5 nëntor]] të vitit [[1920]] ishte kryetar i Bashkisë së Vlorës. Në vitet [[1921]] - [[1922]] ishte kryekëshilltar i qeverisë dhe më pas sekretar i përgjithshëm i kryeministrisë. Më pas u caktua konsull në [[Triestë]], ku qëndroi deri në fund të prillit [[1925]]. Po atë vit u emërua "Zëvëndës i ngarkuar me punë" në [[Sofja|Sofje]] e më pas, po aty, "sekretar i parë" dhe "i ngarkuar me punë". Në vitet [[1930]] - [[1932]] ishte ministër i akredituar në shtetin grek. Më [[1934]] përsëri është kryetar i Bashkisë së Vlorës deri në prag të pushtimit fashist 1939, ku u emërua anëtar i Këshillit të Lartë në [[Tirana|Tiranë]]. Pak kohë më pas u largua nga jeta politike dhe vajti në fshatin Vajzë të Vlorës. Pas çlirimit është ndër të parët themelues të Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve. Deri në vitin [[1952]] mbahej nga të ardhurat e pakta nga përkthimet për llogari të Institutit të Shkencave, por kjo mundësi iu pre më vonë.
 
Shkoi të studionte mjekësi në Stamboll, por pas një viti e la. Me ndihmën e Ismail Qemal Vlorës dhe Mulla Xhaferr Drashovicës mundi të kalonte ekzaminim hyrës në Institutin e Lartë të Shkencave politiko-shoqëroro-administrative në [[Stambolli|Stamboll]], ku u diplomua më 1906.
Vdiq në Tiranë në [[20 dhjetor]] [[1966]].
 
Në Vlorë kreu shkollën fillore, në [[Janina|Janinë]] shkollën e mesme, gjimnazin "[[Zosimea]]" në vitin [[1888]]. Në fillim studioi mjekësi, por pastaj vazhdoi Institutin e Lartë të Shkencave politiko-shoqëroro-administrative në [[Stambolli|Stamboll]]. Pas shkollës kreu stazhin në prefekturën e JaninësJaninë. Në vitin [[1908]] zevëndësoi për tre muaj nënprefektin e [[Delvina|Delvinës]] dhe u kthye përsëri në Janinë. Ai ishte një nga anëtarët e shquar të Klubit "[[Bashkimi (klub)|Bashkimi]]". Për mbështetjen që i dha [[Ismail Qemali]]t filloi të persekutohej nga organet qeveritare turke, madje u dha urdhër të internohej në [[Halep]] të [[Siria|Sirisë]]. Mundi t'i shpëtojë internimit, kaloi në [[Korfuzi|Korfuz]] dhe prej andej në [[Vlora|Vlorë]]. Mori pjesë në [[Kuvendi i Dibrës|Kuvendin e Dibrës]], si përfaqësues i Klubit "Bashkimi" të Janinës.
 
Në vitin [[1910]] u kthye në Stamboll, pas rënies së kabinetit që e internoi. U emërua sërish nënprefekt me ndërhyrjen e [[Shahin bej Kolonja|Shahin bej Kolonjës]], por me kusht që të punonte në viset shqiptare. Deri në [[1912]] punoi si nënprefekt në [[Akseqi]], [[Ellgen]] dhe [[Boskër]] të [[Vilajeti i Kolonjës|Vilajetit të Konjës]] në [[Anadoll]].
 
Pas shpalljes së Pavarësisë, [[Ismail Qemali]], i besoi atij detyrën e Sekretarit të Përgjithshëm të Presidencës të Këshillit të Ministrave, ku qëndroi deri më [[22 janar]] të vitit [[1914]]. Më pas punoi për disa kohë si nënprefekt i [[Fieri]]t e kajmekan i [[Ballshi]]t. Pas largimit të [[Princ Vidi]]t shkoi disa kohë në [[Italia|Itali]] e u kthye sërish ku administrata lokale e caktoi sekretar të përgjithshëm ([[10 nëntor]], [[1915]] - [[1 janar]], [[1917]]). Pushtimi italian e gjeti nënprefekt, por, meqenëse kundërshtoi pushtimin, u pushua nga puna.
 
Nga [[20 dhjetor]]i i vitit [[1918]] gjer më [[5 nëntor]] të vitit [[1920]] ishte kryetar i Bashkisë së Vlorës. Në vitet [[1921]] - [[1922]] ishte kryekëshilltar i qeverisë dhe më pas sekretar i përgjithshëm i kryeministrisë.
 
Më pas u caktua konsull në [[Triestë]], ku qëndroi deri në fund të prillit [[1925]]. Po atë vit u emërua "Zëvëndës i ngarkuar me punë" në [[Sofja|Sofje]] e më pas, po aty, "sekretar i parë" dhe "i ngarkuar me punë". Në vitet [[1930]] - [[1932]] ishte ministër i akredituar në shtetin grek.
 
Më [[1934]] përsëri është kryetar i Bashkisë së Vlorës deri në prag të pushtimit fashist 1939, ku u emërua anëtar i Këshillit të Lartë në [[Tirana|Tiranë]]. Pak kohë më pas u largua nga jeta politike dhe vajti në fshatin Vajzë të Vlorës.
 
Me ardhjen e regjimit komunist është ndër të parët themelues të [[Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve|Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve]]. Deri në vitin [[1952]] mbahej nga të ardhurat e pakta nga përkthimet për llogari të Institutit të Shkencave, por kjo mundësi iu pre më vonë.
 
Vdiq në Tiranë në [[20 dhjetor]] [[1966]]<ref>Özdalga E., ''Late Ottoman Society: The Intellectual Legacy'', Psychology Press, 2005. fq. 321-322.</ref>.
 
== Veprat letrare ==
Ka botuar vjersha që në moshë të re. U bë i njohur me poemën "[[Hanko - Halla]]" që u botua në vitin [[1942]]. PakU vitegjet para vdekjesdorëshkrim mundëndhe u botohenbotua disanjë libravëllim me tijkujtimet dhee iu[[Syrja lidhbej njëVlora|Syrja pensionbej Vlorës]], i vogël.cili Ndërmendohet librat ejetë botuarpërkthyer nga vitetosmanishtja [[1960]]prej -Ali 66 përmendim:Asllanit.
 
Pak vite para vdekjes mundën të botohen disa libra të tij dhe iu lidh një pension i vogël. Ndër librat e botuar në vitet [[1960]] - 66 përmendim:
* "[[Vidi - vidi pëllumbeshë]]" ({{L|1960}}),
* "[[Shqipëria kryesorja]]" ({{L|1961}}),
[[Kategoria:Vdekje 1966]]
 
== Burime ==
 
<references />
{{biografi-cung}}
7.597

edits