Ndryshimi mes inspektimeve të "Frederiku i Madh"

2.273 bytes added ,  2 vjet më parë
frederiku i madh
(frederiku i madh)
(frederiku i madh)
Në rininë e tij, Frederiku ishte më i interesuar për muzikën dhe filozofinë sesa artin e luftës. Megjithatë, kur u ngjit në fronin prusian, ai sulmoi Austrinë dhe pretendoi Silesia gjatë Luftërave Silesian, duke fituar vlerësim ushtarak për veten dhe Prusinë. Në fund të mbretërimit të tij, Frederiku e lidhi fizikisht shumicën e mbretërisë së tij duke blerë territore polake në Ndarjen e Parë të Polonisë. Ai ishte një teoricien ushtarak me ndikim analiza e të cilit doli nga përvoja e tij e gjerë betejës dhe mbulonte çështjet e strategjisë, taktikave, lëvizshmërisë dhe logjistikës.Frederik II (gjermanisht: Friedrich, 24 janar 1712 - 17 gusht 1786) ishte mbret i Prusisë nga 1740 deri në 1786, mbretërimi më i gjatë i ndonjë mbreti Hohenzollern. Arritjet e tij më të rëndësishme gjatë sundimit të tij ishin fitoret e tij ushtarake, riorganizimi i tij i ushtrive prusiane, patronazhi i tij i arteve dhe iluminizmi në Prussia, dhe suksesi i tij përfundimtar kundër shanseve të mëdha në Luftën e Shtatëvjeçarëve. Frederiku ishte mbreti i fundit i titulluar në Prusinë dhe shpalli veten Mbreti i Prusisë pas arritjes së sovranitetit të plotë për të gjitha vendet historike prusiane. Prusia kishte rritur shumë territoret e saj dhe u bë një fuqi kryesore ushtarake në Europë nën sundimin e tij. Ai u bë i njohur si Frederik i Madh (Friedrich der Große) dhe u përshëndet me dashuri Der Alte Fritz ("Fritz Vjetër") nga prusian dhe më vonë nga të gjithë njerëzit gjermanë.
 
Në rininë e tij, Frederiku ishte më i interesuar për muzikën dhe filozofinë sesa artin e luftës. Megjithatë, kur u ngjit në fronin prusian, ai sulmoi Austrinë dhe pretendoi Silesia gjatë Luftërave Silesian, duke fituar vlerësim ushtarak për veten dhe Prusinë. Në fund të mbretërimit të tij, Frederiku e lidhi fizikisht shumicën e mbretërisë së tij duke blerë territore polake në Ndarjen e Parë të Polonisë. Ai ishte një teoricien ushtarak me ndikim analiza e të cilit doli nga përvoja e tij e gjerë betejës dhe mbulonte çështjet e strategjisë, taktikave, lëvizshmërisë dhe logjistikës.{{biografi-cung}}Duke e konsideruar veten "shërbëtorin e parë të shtetit", Frederiku ishte një përkrahës i absolutizmit të ndriçuar. Ai modernizoi burokracinë prusiane dhe shërbimin civil dhe ndoqi politikat fetare në të gjithë fushën e tij që shkonin nga toleranca deri te segregacioni. [7] Ai reformoi sistemin gjyqësor dhe bëri të mundur që burrat jo të aksioneve fisnike të bëheshin gjyqtarë dhe burokratë të lartë. Frederiku gjithashtu inkurajoi emigrantë të kombësive dhe besimeve të ndryshme për të ardhur në Prussia. Disa kritikë, megjithatë, tregojnë masat e tij shtypëse ndaj subjekteve polake të pushtuara gjatë Ndarjes së Parë. [8] [9] Frederiku mbështeti artet dhe filozofët që favorizoi, si dhe lejon lirinë e plotë të shtypit dhe të literaturës. [10] Frederiku është varrosur në banesën e tij të preferuar, Sanssouci në Potsdam. Për shkak se ai vdiq pa fëmijë, Frederiku u pasua nga nipi i tij Frederik Uilliam II, i biri i vëllait të tij, Augustus William.
 
Pothuajse të gjithë historianët gjermanë të shekullit të 19-të e bënë Frederikun në një model romantik të një luftri të lavdëruar, duke lavdëruar udhëheqjen e tij, efikasitetin administrativ, përkushtimin ndaj detyrës dhe suksesin në ndërtimin e Prusisë në një fuqi të madhe në Evropë. Historiani Leopold von Ranke ishte i padëgjueshëm në falënderimet e tij për "jetën heroike të Frederick, i frymëzuar nga idetë e mëdha, të mbushura me bëmat e armëve ... të përjetësuara nga ngritja e shtetit prusian në rangun e një pushteti". Johann Gustav Droysen ishte edhe më madhërues. [11] Frederiku mbeti një figurë historike e admiruar përmes humbjes së Perandorisë Gjermane në Luftën e Parë Botërore dhe nazistët e përlotësuan atë si një udhëheqës i madh gjerman që parashikoi Hitlerin, por reputacioni i tij në të dy Gjermanitë Lindore dhe Perëndimore u bë shumë më pak i favorshëm pas rënies së Regjimi nazist, kryesisht për shkak të statusit të tij si një ikonë e preferuar e nazistëve. [12] Megjithatë, deri në shekullin 21, një rivlerësim i trashëgimisë së tij si një monark i madh i përgjithshëm dhe i shkolluar, u kthye në mendimin e tij për të favorizuar. [13]{{biografi-cung}}
[[Kategoria:Mbretër]]
[[Kategoria:Prusi]]
Anonymous user