Ndryshimi mes inspektimeve të "Banjo turke"

3.600 bytes removed ,  2 vjet më parë
meqe fjala nuk eshte e panjohur per ne
(Faqe e re: thumb|240px|[[Hamami Al-Nahhasin në Aleppo]] '''Banjo turke''' (Turqisht: ''hamam''; Arabisht: حمّام‎;...)
 
(meqe fjala nuk eshte e panjohur per ne)
Etiketa: Ridrejtim i ri
 
#RIDREJTO [[Hamami]]
[[Skeda:Hammam Al-Nahhasseen Aleppo.jpg|thumb|240px|[[Hamami Al-Nahhasin]] në Aleppo]]
'''Banjo turke''' ([[Gjuha turke|Turqisht]]: ''hamam''; [[Gjuha arabe|Arabisht]]: حمّام‎; [[Romanizimi i Arabishtes|trasnlit.]] ''hammamm'') është një lloj i [[Banjo publike|banjo publike]] lidhur me [[Kultura e Perandorisë Osmane|kulturën e Perandorisë Osmane]] dhe [[Bota muslimane|botën Islamike]]. Metoda e pastrimit dhe relaksimit u bë e popullarizuar gjatë [[Epoka Viktoriane|epokës Viktoriane]] dhe u përhap në [[Perandoria Britanike|Perandorinë Britanike]] dhe [[Evropa Perëndimore|Evropën Perëndimore]]. Ndërtimi është i ngajshëm me [[Thermae|banjon romake]].
 
Dallimi mes hamamit Islamike dhe banjos turke Viktoriane është ajri. Ajri i nxehtë në banjon turke Viktoriane është i thatë; në hamamin islamike ajri është shpesh me avull. Banisti në një banjë turke Viktoriane shpesh do të marrë një rrënie në një pishinë të ftohtë pas dhomave të nxehta; hammami islamik zakonisht nuk ka një pishinë përveç nëse uji rrjedh nga një burim. Në hamamet islame larësit e spërkaten veten me ujë të ftohtë.
 
==Banjo publike sipas kontekstit Islam==
Një nga [[Pesë Shtyllat e Islamit|pesë shtyllat e Islamit]] është [[Namazi|namazi]]. Është e nevojshme pastrimi para namazit. Dy lloje të pastrimit në Islam janë: ''[[Gusli|gusli]]'', pastrimi i gjithë trupit dhe ''[[Abdesi|abdesi]]'', pastrimi i duarve, fytyrës dhe këmbëve.<ref>{{cite journal|last=Rahim|first=Habibeh|title=Understanding Islam|journal=The Furrow|year=2001|volume=52|issue=12|pages=670–674}}</ref> Në mungesë të ujit, lejohet gjitashtu pastrim me dhe ose me rërë të pastërt (''tejemum'').<ref>{{cite journal|last=Reinhart|first=Kevin|title=Impurity/No Danger|journal=History of Religions|year=1990|volume=30|issue=1|pages=1–24|doi=10.1086/463212}}</ref>
 
Në një nga vëllimet e librit ''Revival of the Religious Sciences'', teologu mualimanë [[Ebu Hamid el-Gazaliu|El-Gazaliu]] detajon, hamami është një përvojë kryesisht mashkullore dhe ai paralajmëron se gratë duhet të hyjnë në hamam vetëm pas lindjes ose sëmundjes. Edhe atëherë, el-Gazaliu e konsideron të pranueshme që burrat të ndalojnë gratë dhe motrat e tyre nga përdorimi i hamamit. Ai pikën kryesore të grindjes që rrethon hammamët në vlerësimin e el-Ghazaliut është lakuriqësia. Në punën e tij ai paralajmëron se lakuriqësia e hapur duhet të shmanget. "... ai duhet ta mbrojë atë nga sytë e të tjerëve dhe së dyti, të ruhet kundër kontaktit të të tjerëve".<ref>{{cite book|last=Ghazali|first=Abu Hammid|title=The Mysteries of Purity: Being a Translation with Notes of the Kitāb Asrār Al-ṭahārah of Al-Ghazzāli's Iḥyāʼ ʻulūm Al-dīn|year=1975|publisher=Muhammad Ashraf|location=Lahore|page=51}}</ref> Ai shkruan se lakuriqësia është e mirë vetëm kur zona ndërmjet gjunjëve dhe stomakut të poshtëm të një njeriu është i fshehur. Sa i përket grave, zbulimi i fytyrës dhe duarve është e përshtatshme. Duke e ditur se [[May Telmissany]], një profesoreshë në Universitetin e Otavës, argumenton se imazhi i një gruaje të hiper-seksualizuar që largohet nga hamami është një perspektivë orientale që shikon largimin ose ndjekjen e hamës si një shenjë e sjelljes seksuale të shquar.<ref>{{cite news|last=Nkrumah|first=Gamal|title=Tales from the Hammam|newspaper=Al-Ahram Weekly|date=23 July 2009}}</ref>
 
==Referencat==
{{reflist|30em}}
 
[[Kategoria:Hamame]]
[[Kategoria:Kultura turke]]
[[Kategoria:Shpikje turke]]
[[Kategoria:Banjë]]
112

edits