Ndryshimi mes inspektimeve të "Pietro Kuaroni"

v
ska përmbledhje të redaktimeve
(Krijuar nga përkthimi i faqes "Pietro Quaroni")
 
v
'''Pietro Quaroni''' ([[Roma|Romë]], [[3 tetor]] [[1898]] – [[11 Qershor|11 qershor]] [[1971]]) ka qenë një [[Diplomati|diplomat]] [[Italia|italian]], presidenti i Rai nga 29 maj [[1964]] deri më 12 prill, [[1969]].
 
== Biografia ==
{{DEFAULTSORT:Quaroni ,Pietro}}
 
Vjen nga një familje me origjinë nga viset veriore të Piemontes, nga lokaliteti i Anzino, lugina Anzasca. Studjoi në Istitutin Massimiliano Massimo , dhe u diplomua në drejtësi në Universitetin e Romës, në 1919.<ref name="baldi">[http://baldi.diplomacy.edu/diplo/biogra/quaroni.htm Pietro Quaroni, biografi]</ref> Përveç gjuhëve perëndimore, Pietro njihte gjuhët [[Gjuha ruse|ruse]], [[Gjuha serbokroate|serbo-kroate]] dhe [[Gjuha shqipe|shqipe]].<ref name="treccani1">[http://www.treccani.it/enciclopedia/pietro-quaroni_(Enciclopedia-Italiana)/ Enciclopedia Italiana - III Shtojca (1961)]</ref> Hyn në karrierë diplomatike në [[1920]]<ref name="treccani2">[http://www.treccani.it/enciclopedia/pietro-quaroni/ Enciklopedi on-line]</ref> dhe u caktua në [[Konstandinopoja|Stamboll]], ku qëndroi deri më [[1923]].
 
Pas dy vjetëve të tjerë në [[Buenos Aires]], në [[1925|vitin 1925]] u zhvendos në Moskë, dhe pastaj, më [[1931]], [[Tirana|në Tiranë]]. Në [[1932|vitin 1932]], u emërua Shef i Zyrës së Drejtorisë për çështje politike të Ministrisë së punëve të jashtme. Në [[1935|vitin 1935]] është dërguar si një ekspert të Stresakonferencën Konferencëe Strezës. Në të njëjtën kohë, në të përjavshmen ''Punët e Jashtme'', shpreh mospajtimin e tij për politikën e [[Benito Mussolini|Musolini]], në lidhje me tërheqjen e Italisë nga [[Lidhja e Kombeve]]. Për këtë arsye, në shtator [[1935]], e larguan nga ministria dhe u vendos së pari në [[Selaniku|Selanik]], si konsull i përgjithshëm, më pas në [[Afganistani|Afganistan]] ([[1936]]), ministri fuqiplotë italian.
 
Mbetet tetë vjet në [[Kabuli|Kabul]], në një pozitë të vështirë dhe pothuajse të izoluar. Në maj të [[1944|vitit 1944]], pas ri-vendosjes së marrëdhënieve diplomatike me [[Bashkimi Sovjetik|BRSS]] nga ana e qeverisë Badoglio, iu dha ngritje si ambasador Italian në [[Moska|Moskë]]. Në janar të vitit [[1946]], nga Moska, shprehu disa konsiderata rreth pamundësisë së Italisë që të merrte pjesë aktive në ndëshkimin e kriminelëve të luftës gjermanë, në mënyrë që të shmangej mbështetja sovjetike për raste të ngjashme të kërkesave tashmë të paraqitura nga [[Jugosllavia]], [[Etiopia]], [[Greqia]] dhe [[Shqipëria]] për të kriminelët e dyshuar të luftës nga Italia.<ref>[http://www.criminidiguerra.it/DocMAE.shtml Telespresso nr.12/6, 7 janar 1946]</ref>
122

edits