Ndryshimi mes inspektimeve të "Fan Noli"

2 bytes removed ,  6 muaj më parë
 
=== Incidenti i Hadsonit ===
Në Boston disa shqiptarë ishin pjesë e Kishës Ortodokse Greke, e cila i kundërvihej bindshëmme forcë çështjes kombëtare shqiptare. Kur një popprift ortodoks refuzoi t'ia kryente shërbesat përfundimtaree fundme të ndjerit [[Kristaq Dishnica]], Noli me një grup shqiptarësh kombëtaristëpatriotë krijuan Kishën Ortodoksee Shqiptarepavarur (Autoqefale) pavarurOrtodokse Shqiptare.<ref name="Biernat1415">{{harvnb|Biernat|2014|pp=14–15}}.</ref> Noli, prifti i parë i kishës së re, u hirotinosshugurua prift më 8 mars 1908 nga kryepeshkopi [[Platon Rozhdestvensky]] i Kishës Ruse në Shtetet e Bashkuara, në kushte jo fortdyshimtaqarta.<ref name=":0" /><ref name="Austin34">{{harvnb|Austin|2012|pp=3–4}}.</ref><ref name="Vickers61">{{harvnb|Vickers|2011|p=61}}.</ref>
 
Më pas, po atë vit u regjistrua në Universitetin e Harvardit, duke e përfunduar më 1912 ''Bachelor of Arts''.<ref name="Austin34" /> Zuri vendin e Pecit si redaktor i "Kombit", detyrë që e kreu deri në janar të 1909. Një muaj më vonë, nisi të botojë e drejtojë fletoren “[[Dielli (gazetë)|Dielli]]”,<ref>{{Harvnb|Bala|1972|page=50}}.</ref> zëdhënëse e bashkësisë shqiptare të Bostonit. Më 10 gusht 1911 udhëtoi drejt Evropës, ku ndenji katër muaj duke vizituar dhe mbajtur shërbesa fetare e takime patriotike ndër kolonitë shqiptare të Kishinjovit, [[Odesa|Odesë]]s, [[Bukureshti]]t e [[Sofja|Sofie]]s. Pas shkrirjes së shoqatave të shqiptarëve të Amerikës, "Dielli" u bë organi i shtypit i shoqërisë panshqiptare Vatra, bashkëthemelues i të cilës qe edhe Noli me [[Faik Konica|Konicën]].
 
Në pragun e Luftës Ballkanike, Noli shprehej me luajalizëm kundrejt perandorisë që të mund të bënte qëndresë kundrejt armiqve.<ref>{{Harvnb|Bala|1972|page=55}}.</ref> Me shpalljen e pavarësisë e përkrahu qeverinë e [[Ismail Qemali]]t, mori pjesë në Kongresin e TrieshtësTriestes, organizuar nga Konica në marsin e 1913. Më 10 mars 1914 u ndodh në [[Durrës]], ku dhe e gjeti [[Lufta e Parë Botërore]]; më 24 maj 1915 u kthye në Amerikë.<ref>{{Harvnb|Bala|1972|page=63}}.</ref>
 
Nga 21 dhjetori 1915 deri më 6 korrik 1916, u bë përsëri kryeredaktor i “Diellit” të Bostonit, tashmë gazetë e përditshme. Në korrik 1917 u bë edhe një herë kryetar i Federatës Vatra. Në shtator të vitit 1918 Noli drejtoi organin ''[[The Adriatic Review]]'' (Revista e Adriatikut) gjashtë muajt e parë të saj, të cilën e botonte si shtojcë "Dielli" i Vatrës.<ref>{{Harvnb|Bala|1972|pages=64, 67}}.</ref>
 
===Lëvizja e qershorit ===
Gjatë [[Lëvizja e qershorit|Lëvizjes së qershorit]] 1924 Noli nuk ishte për përmbysjen me forcë që ndodhi; ai u vendos në krye të saj vetëm si kërkesë e krahut të të rinjve, që shihnin tek ai një njeri me formim perëndimoro-perëndimor e amerikan. RegjimiQeveria zogistligjshme ie rikthyer me të ashtuquajturën "''Fitoren e Legalitetit"'' më 24 dhjetor, e dënoi atëNolin me vdekje në mungesë. Programi i tij me njëzet pika për modernizimin dhe demokratizimin e Shqipërisë, ndër të cilat edhe reforma agrare, ishte tejet i nxituar e idealist për një vend të prapambetur dhe pa tradita parlamentare. Më vonë Noli i shkroi arsyet e dështimit të tij në një letër që ia drejtonte një mikut të tij anglez “''Duke këmbëngulur tek reformat agrare, zgjova zemërimin e aristokracisë çifligare; duke mos i zbatuar reformat, humba mbështetjen e masave fshatare''”. Ardhja e një delegacioni rus me në krye Arkady Krakovetsky shqetësoi kancelaritë perëndimore deri në atë pikë, sa të mbështesnin ardhjen e Zogut me anë të 106-112 oficerëve të ish-Ushtrisë Perandorake Ruse. Sipas mendimit të A. Këlcyrës në "[[Shkrime për historinë e Shqipërisë]]" vërehet se lidhjet me Bashkimin Sovjetik ishin munduar ngaherë t’i sendërtonin, por ishte pikërisht kjo lëvizje që duhej të soste.
 
==Mërgimi i pakthim ==