Ndryshimi mes inspektimeve të "Selefizmi"

6.621 bytes removed ,  12 vjet më parë
ska përmbledhje të redaktimeve
{{Islam}}
'''Selefizmi''' është periudhë kohore e IslamitIslame që nga [[dietari|dietarë]] të ndryshëm përkufizohetdefinohet në mënyra të ndryhme., Këtopor pëtkufizime dallimet dijetarëvejanë ndryshëmaspektin përformal ngae esencajo janënë atë esencial përnjëjtacilin mirëpoaspekt formulimidietarët ijanë tyre ndryshonë.një mendimi.
 
Në këtë kontekst dijetari i famshëm dr,[[Muhamed.S.R. el Buti]], në veprën e tij "[[Selefizmi periudhë kohore e begatshme, e jomedh'heb Islam]]" në faqen nr.9 thotë: "Me nocionin selefizëm nënkuptojmë tre shekujt e parë nga jeta e Umetit Islam. Në këtë kontekst edhe dijetari i famshëm dr.[[Abdulhamid Mahmudi]] në veprën e tij "[[Selefizmi, thirrje e shejh Muhamed Abdulvehabit]]", thotë: "Të gjithë dijetarët janë unik se me nocionin selef kanë për qëllim të gjithë sahabet, tabiinët dhe tebei tabiinët." Këto dy definicione dhe shumë definicione tjera fundament të definimit të tyre kanë hadithin e Pejgamberit a.s. ku thuhet: "Njerëzit më të mirë janë në shekullin tim, pastaj ata që pasojnë pas tyre, pastaj ata që pasojnë pas tyre." <ref>[http://www.bim.org.mk/medhhebi.asp Medh-hebi] nga [[Jusuf Zimeri]]</ref>
==Përkufizimi==
Në këtë kontekst [[Muhamed.S.R. el Buti]] jepë përkufizimin : "Me shprehjen selefizëm nënkuptojmë tre shekujt e parë nga jeta e Umetit Islam<ref>dr. [[Muhamed.S.R. el Buti]], në veprën e tij "[[Selefizmi periudhë kohore e begatshme, e jomedh'heb Islam]]" në faqen nr.9 </ref>. Po ashtu nga ky këndëvështrim edhe [[Abdulhamid Mahmudi]] për selefizmin thotë: "Të gjithë dijetarët janë unik se me shprehjen ''selef'' kanë për qëllim të gjithë sahabet, tabi-inët dhe tebei tabi-inët.<ref>dr. [[Abdulhamid Mahmudi]] në veprën e tij "[[Selefizmi, thirrje e shejh Muhamed Abdulvehabit]]",</ref>" Këto dy përkufizime dhe shumë përkufizime tjera themelore bazohen në hadithin e profetit Muhamet konkretisht në rradhën ku thuhet se : "''Njerëzit më të mirë janë në shekullin tim, pastaj ata që pasojnë pas tyre, pastaj ata që pasojnë pas tyre''." <ref>[http://www.bim.org.mk/medhhebi.asp Medh-hebi] nga [[Jusuf Zimeri]]</ref>
 
== Interpretimi bashkëkohorë i selefizmit ==
== Kuptimi i fjalës Selef në gjuhen shqipe ==
Kjo rrymë bashkëkohore e quajtur selefizëm, e ngjyrosur me petkun islam, sulmet më rigoroze që bënë në drejtim të shkollave juridike islame dhe ithtarëve të tyre është se "ndjekja e medh'hebeve është risi (bidat) që zanafillën e saj e ka pas shekullit të tretë, dhe se kjo ndjekje pamëdyshje shpien në humbje dhe humnerë. Ata që ndjekin një medh'heb janë ndjekës të verbërt, dhe se ata janë që bëjn grupacione dhe përçarje në fe. Njeriu praktikimin e fesë duhet ta mbështesë në Kur'an dhe Sunet, sepse vetëm këto dy burime janë të pa gabuara, kurse ndjekja e ndonjërës nga këto medh'hebe, nënkuptonë largim nga dispozitat e [[Kur'ani]]t dhe [[Suneti]]t në ndjekje të verbërt të një dijetari i cili mund të jetë i gabuar."<ref>[http://www.bim.org.mk/medhhebi.asp Medh-hebi] nga [[Jusuf Zimeri]]</ref>
Fjala ''Selef'' në [[gjuha arabe|gjuhen arabe]] paraqitet si mbiemër (veti) i personave të cilët ju paraprinjë ngjarjeve. Fjala ''Selef'' i përgjegjet fjalës shqipe Kryepuntorë ku për punë mendohet në punë ideore.
 
== Historia dhe shpjegimet fetare mbi Selefin ==
== Grupi i Selefistve==
Në gjuhën arabe ai (Selefizmi) është një atribuim tek ai i cili ka
paraprirë, domethënë ka kaluar. Kështu, është thënë për atë që ka kaluar, “Ai është Salif” (ai ka paraprirë). Nëse njeriu ka paraprirë në diçka, në arabishtë thuhet për të se ai e ka paraprirë atë. Kështu në hadithin ku thuhet ''”Ti e ke pranuar Islamin në mirësinë që ke pasur më parë (eslefte)”'' – nënkuptonë atë që vijonte nga e mëparëshmja.
 
Në Fe personat e tillë paraqiten si Selefist, si një grup i veçantë i njerëzve të profetit Muhamed dhe e llogarisin vetën si ndjeksit më të dëlirë të rrugës së profetit. Në këtë grup hynë Imamët e Tabi’unëve (brezi i dytë pas Sahabëve) dhe ata që erdhën pas tyre (Tabi’u-Tabi’ijnët, brezi i tretë që erdhi pas Sahabëve).
 
Për të shpjeguar strukturen e këtij grupi nga fetarët përdoret shprehja arabe ''es-Selefus-Salih'' që në shqip d.m.th ''të Parët tanë të Mirë'' , shprehje e cila varrësishtë nga përkufizimi mund të ketë kuptime të ndryshme, ndërsa për të treguara strukturen ndër kohëra, koha ndahet në breza.
 
Kështu nëse kjo shprehje përdoret e pa përkufizuar apo më mirë të themi e pa caktuar atëherë nënkuptonë vetëm tre breza të caktuar. Në brezin e parë hynë shokët e profetit Muhamed që në arabisht quhen Sahabë, pasuesit e shokëve të profetit d.m.th brezit i dytë në arabishtë thirren ''Tabi’unët'' ndërsa pasuesit e brezit të tretë të quajtur Tabi’u Tabi’unët (pasuesit e pasuesve të shokëve të profetit Muhamed)
 
Studiuesit e fesë me këtë e shpjegojnë edhe hadithin që thotë: “Më të mirët nga njerëzit janë
brezi im, pastaj ata që vijnë pas tyre dhe pastaj ata që vijnë pas tyre.”
 
Imamë të njohur nga brezi i pasuesve d.m.th nga Tabi’unët janë dy Seidët, esh-Sha’bij, Ikrimah dhe Muxhahid, ndërsa nga brezi i tretë janë të njohur katër Imamët (Ahmed bin Hanbel, Malik bin Enes, Muhamed bin Idris esh-Shafi’ij dhe Ebu Hanijfe, el-Euza’ij), dy Hamadët (Hamad bin Selemeh
dhe Hamad bin Zejd), dy Sufjanët (Sufjan eth-Theurij dhe Sufjan bin Ujejneh), Lejth bin Sa’d, Ebu Ubejd el-Kasim bin Selam, el-Bukharij, Muslim.
{{Pastruesi}}
Dijeni, Allahu ju bekoftë, se askush nga njerëzit e çdo kohe
apo të çdo vendi nuk e ka themeluar Selefizmin. Ai nuk u
themelua nga Shejkh Muhamed bin Abdul-Uehab,
ripërtëritësi i tretë më i madh i Selefizmit, bashkë me vëllain
e tij, Imam Muhamed bin Su’ud, Allahu pastë mëshirë mbi
ata, dy ringjallësit e Selefizmit; dhe as nuk u themelua nga
njerëzit e dijes që erdhën para tyre, nga Imamët e Fesë dhe
ata që thërrasin tek e vërteta, ata që thërrasin në këtë Fe të
pastër të Teuhijdit, si: Shejkhul-Islam Ibn Tejmijeh dhe
studentët e tij; dhe as nuk u themelua nga ata që erdhën para
tij si: katër Imamët (Ahmed bin Hanbel, Malik bin Enes,
Muhamed bin Idris esh-Shafi’ij dhe Ebu Hanijfe) dhe
Imamët që përmendëm (më parë); dhe as nuk u themelua
nga Tabi’unët, dhe as nga Shokët e Muhamedit, sal-lAllahu
alejhi ue sel-lem, dhe as nga Muhamedi, sal-lAllahu alejhi ue sellem;
dhe as nuk u themelua nga ndonjë Profet apo ndonjë
Pejgamber që e paraprinë atë (që erdhën para tij), por ka
ardhur nga Allahu. Pra, Profetët dhe Pejgamberët kanë
përcjellë nga Allahu atë që ka dëshiruar Ai nga sheriati; dhe
thirrësat që erdhën pas tyre të cilët thërrasin për tek Allahu
janë në përputhje me këtë sheriat. Për këtë arsye, ai (sheriati)
nuk përmban ndonjë dëshmi ligjore përveç teksteve (të
Kur’anit dhe Haditheve) dhe Ixhmasë (mendimit të
përbashkët të dijetarëve).
Kështu që , fjalët dhe veprat në tërësi peshohen në peshoren
e dy gjërave: [e para] Teksti (i Kur'anit dhe Haditheve) dhe [e
dyta] Ixhmaja (mendimi i përbashkët i dijetarëve). Kushdo që
është në përputhje me tekstet e Kur'anit dhe Haditheve dhe
Ixhmanë, atëherë , i pranohet (fjala apo vepra). Dhe kushdo
që bie në kundërshtim me tekstet e Kur'anit dhe Haditheve
dhe Ixhmanë, atëherë, ajo që ka bërë – qoftë fjalë apo vepër
– i hidhet poshtë, kushdo qoftë ai. Pas kësaj, nëse ai që ka rënë në kundërshtim i ka bazat e tij
në Sunet (d.m.th. baza e tij është Selefizmi), Daueti i tij është
Suneti (d.m.th. thërret për tek Selefizmi) atëherë, refuzohet
gabimi i tij; ai nuk duhet të pasohet në gabimin e tij kurse
nderi i tij duhet ruajtur dhe duhet mbrojtur. Nëse ai që ka
rënë në kundërshtim është Bidatçi i devijuar, tek i cili nuk
njihet Suneti (Selefizmi), Suneti (Selefizmi) nuk është baza
dhe origjina e tij por, bazat e tij përbëhen nga dalaleti,
devijimi, atëherë, ai duhet të refuzohet ashtu siç refuzohen
devijantët e humbur. Ai duhet të trajtohet me qortim, me
ashpërsi dhe vrazhdësi dhe duhet t’i paralajmërojmë të tjerët
kundër tij për sa kohë që nga kjo gjë nuk ka ndonjë dëm më
të madh.
Kurse për sa i përket Menhexhit Selefij, shpresoj t’u bëhet e
qartë pas këtij sqarimi: Ai (Menhexhi) është ndjekja dhe
pasimi i çdo gjëje që na ka ardhur nga Allahu dhe i Dërguari i
Tij, sal-lAllahu alejhi ue sel-lem, dhe kapja e fuqishme pas tyre
me fjalë dhe vepra. Ky është Menhexhi Selefij. Kjo është
rruga e Selefizmit dhe ajo është rruga që ndjekin Pasuesit e
Sunetit dhe Xhematit (Ehlus-Sunneh uel-Xhema’ah).Kjo sepse
Selefizmi ka shumë emra mes të cilëve nuk ka ndonjë
ndryshim në kuptim.3 Kështu, ata janë el-Firkatun-Naxhijeh (Pala e Shpëtuar), et-Tajfetul-Mensurah (Grupi i Shpëtuar),
Ehlul-Hadijth (Njerëzit e Hadithit) dhe Ehlus-Sunneh uel-
Xhema’ah (Pasuesit e Sunetit dhe Xhematit).
 
3 [Sh.p.]: Kujdes, mos u mashtro nga fjalët që dalin nga njerëzit e devijuar
të cilët thonë se këto emra tregojnë se bëhet fjalë për grupe të ndryshme
brenda grupit të shpëtuar që do të hyjë në Xhenet. Të gjitha këto emra në të
vërtetë janë vetëm për Selefijtë, siç ka thënë Imam Ibni Bazi, rahimehullah,
dhe nuk kanë për qëllim grupe të ndryshme. Këto emra nuk mund të
përdoren për sektet dhe grupet bashkëkohore si: Ikhuanul-Muslimin,
Xhemati Tablig, Kutbijinët, Sururitë, Xhemati Tekfir, Turathijet, Hizbu-
Tahrir, Hamasi, Al-Kaida etj. Padyshim që grupi i shpëtuar është një dhe
nuk ka në të asnjë formë të hizbijes apo të mosmarrëveshjes në Akijde dhe
Menhexh, ndërsa grupet e bidatit dhe dalaletit gjithmonë janë në
mosmarrëveshje dhe vazhdimisht ndahen e përçahen duke formuar
grupacione të tjera. Ai që gëzon pakëz intelekt e di mjaft mirë se e vërteta
është një dhe nuk ka se si të ndahet mes këtyre taboreve të Shejtanit.
Fema’dha ba’del Haki iled-Dalale, fe-enna tusrafun?
S’ka gjë tjetër pas të Vërtetës përveç se Humbje,
e si humbët kështu pra?
 
== Vepra mbi selefizmin ==
 
== Burimi i të dhënaveRaferencat ==
<references />
==Lidhje të jashtme==
* [http://www.selefi.org/Librat/Bazat%20dhe%20Rregullat%20e%20Menhexhit%20Selefij.html Bazat dhe Rregullat e Menhexhi Selefit]
 
== Shih edhe ==