Ndryshimi mes inspektimeve të "Beteja e Legnicës"

==Para betejes==
Pas rënies së Kievit më 1240 në duar të mongolëve, I pari i tyre ''Kani Batu'' me një armatë të madhe të përbërë nga numër i vogël i mongolëve, vazhdojë marshimin pushtues në lindjen e afërt dhe në drejtim të Polonisë. Gjatë marshimin të ''Kanit Batu'', trupat e tij përdhosën ''Sadomirin'' dhe ''Krakaun'' dhe në vitin 1240/41 e ai ndau ushtrinë. Një degë e ushtrisë, nën princin ''Paidar'' dhe ''Orda'' marshoi në veriperëndim të Evropës, ndërsa ''Batu'' me degën kryesore marshoi në jug.
==RedhjaRrjedha e luftimeve==
Në lëndinat juglindore të qytetit të quajtur ''Legnicë'', Henri II-të pozicionoi trupat e tij përballë [[Aurës së artë]] mongole të cilët depërtonin nga ''Krakau'' dhe ''Bresau'' në drejtim të veriperëndimit për të siguruar marshimin e ''Kanit Batu'' në Hungari (Beteja e Muhit). Trupat e Henrit II-të përbëheshin nga kalorësit polak dhe gjerman si dhe kalorësit ''templarët'' e ndoshta edhe nga misionarët ''Johanitas''. Përpos tyre, Henri II-të priste edhe përforcime nga Mbreti ''Wenzel'' I-rë i ''Bohemisë'', i cili donte të merrte pjesë në betejë. Mirëpo në ditën e betejës ai ishte larg vendngjarjes dhe vetëm një para-trup ''bohemase'' arriti në betejë.