Ndryshimi mes inspektimeve të "Zef Serembe"

285 bytes removed ,  3 vjet më parë
U kthye versioni 1682282 i bërë nga 62.162.124.161 (diskutimet)
(U kthye versioni 1682282 i bërë nga 62.162.124.161 (diskutimet))
{{Infobox shkrimtar
{{Infobox sun i ngrej krat ce mdhomin pi i vogel mka ron sida ke krat
| emri = Zef von Serembe Komprad
| foto = [[Figura:serembe.jpg|220px]]
| titulli =
| titulli = e perzuna linden,kuqleten,gretkalin,ene ata dy pick apmet-
| emri i lindjës =
| ditëlindja = un[[mars]] jom i pavdekshem[[1844]]
| vendlindja = [[Strigari]]
| pseudonimi = Franj,Gjok
| nacionaliteti = UnShqiptar, shtet jom vetarbëresh
| zhanri = kumar(bixhozxhi)poet, shkrimtar
| webfaqja =
| webfaqja =www.xnxx.com ska faqe ma tmejr pi ksaj,kur te hine ke facja shtejpni kategori ene shtejpni big ess fak (big ass fuck)
}}
'''Zef Serembe''' ([[it.]]: ''Giuseppe Serembe'') lindi më [[6 mars]] të vitit [[1844]] në [[Strigari]] (it.: ''San Cosmo Albanese'') të [[Provinca e Kozencës|krahinës së Kozencës]], ishte poet lirik [[Arbëreshët|arbëresh]]. Studioi në Kolegjin e Shën Adrianit në [[Shën Mitri (Itali)|Shën Mitri]]n ku pati mësues [[Jeronim de Rada|De Radën]], me të cilin më vonë u bë mik. Varfëria dhe shëndeti i keq e detyruan Seremben të ndërpresë shkollën dhe të kthehet në fshatin e lindjes.
 
Ra në dashuri në me nje nga ladorisha emrin linda kuqletamoshë të re me një bashkëfshatare të tij, e cila më vonë u shpërngul familjarisht në [[Brazil]] dhe vdiq pak kohë pasi kishte arritur aty. I pushtuar nga kjo humbje ai mori detin për në Brazil në vitin [[1874]] në kërkim të një jete të re si dhe me mendimin të gjente të paktën atje varrin e saj. Me ndihmën e një letre-porosi nga [[Elena Gjika|Dora d`Istria]], ai u prit në oborrin perandorak të [[Dom Pedro II]]. Pas një dashuriçke këtu, ai u kthye në [[Evropa|Evropë]], i zhgënjyer e i pikëlluar nga jeta e oborrit. Me kthimin e tij më [[1875]] ai pësoi edhe një kthesë tjetër fati edhe më të keqe. Atij iu vodhën te gjitha paratë që kishte, me sa duket në portin e [[Marseille|Marsejës]]. Iu desh të kthehej në këmbë për në [[Itali]] dhe thuhet se gjatë rrugës humbi shumë dorëshkrime. Në [[Livorno]] [[Dhimitër Kamarda]] e pajisi me një biletë treni për pjesën e mbetur të rrugës për në Kozencë. Hidhërimi dhe depresioni kohor ose forma të tjera të çrregullimit mendor apo shpirtëror e shoqëruan atë gjithnjë dhe e kthyen atë në një vetmitar dhe njeri të pasigurt. Në vetminë e tij ndjenjësore, Italia u bë për të gjithnjë e më tepër dheu i huaj. Në vitin [[1866]] ai shikoi ngulimet arbëreshe në [[Sicili]], te [[Hora e Arbëreshëvet|Hora e Arbëreshëve]], duke u lidhur më tepër me zakonet, me [[folklori]]n, me të folmet e ndryshme të arbëreshëve, me ndjenjat dhe ëndërrimet e tyre, me ndjenjën e madhe të çlirimit të atdheut të të parëve. Po nuk gjeti asgjëkundi qetësinë e shpresuar. Gjatë këtyre shtegtimeve ai improvizonte poezi dhe i recitonte ato kudo që shkonte, si një poet popullor. Disa prej këtyre vjershave qarkulluan si poezi popullore. Në vitin [[1893]] udhëtoi për në [[Shtetet e Bashkuara të Amerikës|Amerikë]], ku jetoi për dy vite.
 
Një vëllim i vargjeve të tija në italishte u botuan në vitin [[1895]] në [[Nju Jork]]. Në vitin [[1897]] ai emigroi nga [[Kalabria]] për në [[Amerika e Jugut|Amerikën e Jugut]] për herë të dytë dhe u përpoq të rifillonte një jetë të re në [[Buenos Aires]] [[Argjentinë]]. Në vitet që pasuan u sëmur dhe vdiq në vitin [[1901]] në [[Sao Paulo (shtet)|Shën Pali]], [[Brazili]].
Anonymous user