Hape menynë kryesore
Papa Gjon Pali II lumturoi më shumë njerëz sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij në 400 vjet, dhe u fortlumturua gjashtë vjet pas vdekjes së tij, në Meshën Hyjnore të Mëshirës në 2011

Lumnimi (shqipërim nga latinishitja i beatificationem, (nga latinishtja beatus, "të bekuar" dhe facere, "për të bërë")) është një njohje që i akordohet nga Kisha Katolike të vdekurve që hyjnë në Qiell për aftësinë e tyre që të ndërmjetësojnë te Zoti në emër të individëve që lutem në emrin të tyre.

HistoriRedakto

Deri më 1634 Peshkopët lokalë kishin fuqinë që të lumnonin. Në atë vit Papa Urbani VIII, me kushtetutën apostolike Cœlestis Jeruzalem, në 6 korrik, ia rezervoi këtë pushtet vetëm Vatikanit.[1][2]

Që nga reformat e vitit 1983, një mrekulli duhet të ketë ndodhur përmes ndërmjetësimit të personit që do lumturohet, edhe pse hetimet mjekësore të Kishës kryhen privatisht dhe prandaj janë subjekt i spekulimeve në lidhje me metodat e tyre.[3][4]

Kërkesa e një mrekullie nuk është e domosdoshme për lumnimin e atyre që vdesin në martirizim, pra si dëshmorë, pasi shenjtëria është vënë në dukje nga të qenit të vrarë in odium fidei (d.m.th. në urrejtje të besimit).

Dita e festës për një të person të bekuar nuk është universale, por është e famshme vetëm në rajonet ku personi merr nderim të veçantë.

Praktikat nën Papë të ndryshëmRedakto

Papa Gjon Pali II (18 Maj 1920 – 2 prill 2005) e ndryshoi rrënjësisht praktikën e mëparshme katolike për lumnimin. Në tetor të vitit 2004, ai kishte fortlumturuar 1,340 njerëz, më shumë sesa kishin bërë të gjithë paraardhësit e tij që nga Papa Sixtus V (1585-1590), i cili themeloi një procedurë lumnimi të ngjashme me atë që përdoret sot. Pasardhësi i Gjon Pali II, Papa Benedikti XVI ndaloi zakonin që lumnimi të bëhet vetëm në Vatikan me Papën që kryeson; lumnimet tani mund të mbahen aty ku subjekti ka jetuar, gjithsesi duhet të jetë prezent Kardinalit Prefekt i Kongregatës për Shkaqet e Shenjtorëve[5] i caktuar për të qeverisur ceremoni si i Deleguar Papnor. Papa ende mund të kryesojë, ashtu siç ndodhi më 19 shtator të vitit 2010, kur Benedikti XVI shentëroi John Henry Newman në Cofton Park, Birmingham, në ditën e fundit të vizitës së tij në Britaninë e Madhe. Benedikti XVI gjithashtu personalisht shërbeu Meshen e Shenjtërimit të paraardhësit të tij, Gjon Palit II, në Bazilikën e Shën Pjetrit, në faqen e Dytë të dielën e Pashkëve, ose të Djelën e Mëshirës Hyjnore, në 1 Maj 2011, në një ngjarje që tërhoqi më shumë se një milion njerëz.

Konfirmimi i kultitRedakto

Konfirmimi i kultit është disi një procedurë e ndryshme , në të cilin kisha njeh kultin lokal të një personi, duke pohuar se një nderim i atij personi është i pranueshëm. Një konfirmim i tillë është më shumë një sanksionim zyrtar i katolicizmit popullor sesa një hap aktiv për procedurë lumnimi, por subjekti i kultit mund të trajtohet si "i bekuar."[6]

ReferimetRedakto

CitatetRedakto

  1. ^ A. De Meester, J.C.D., Juris Canonici et Juris Canonico-Civilis Compendium Nova Editio, Tomus Tertius, Pars Secunda (Brugis: Desclée de Brouwer et Sii, 1928) pg. 86 (citing the canonist Pope Benedict XIV, De Servorum Dei Beatificatione et Beatorum Canonizatione)
  2. ^ Beatification and Canonization, Catholic Encyclopedia, accessed 1 Nov 2015
  3. ^ Foster, Peter (5 September 2007). "Mother Teresa 'miracle' patient accuses nuns". The Daily Telegraph. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  4. ^ "Pope paves way to beatification of John Paul II". BBC News. 14 January 2011. Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)
  5. ^ There have been occasions where a Cardinal from the local region was put in place instead.
  6. ^ "Patron Saints Index Definition: Cultus Confirmation". Catholic-forum.com. Arkivuar nga origjinali origjinali më 14 July 2006. Marrë më 2013-03-26. Një parametër i panjohur |deadurl= është injoruar (Ndihmë!); Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)

BurimetRedakto

Lidhje të jashtmeRedakto