Hape menynë kryesore

Sotir Papahristo (Vëmbell, 11 dhjetor 1887 - 21 shtator 1979) ka qenë arsimtar, studjues dhe hartuesve të teksteve të para të pedagogjisë dhe përkthyes i klasikëve të letërsisë antike greke.

Sotir Papahristo
Sotir Papahristo.JPG
Drejtor i Përgjithshëm i Arsimit
mars – shtator 1925
Paraardhësi: Mihal Sherko[1]
Të dhënat personale
Lindi më: 11 dhjetor, 1887
Lindi në: Vëmbell, afër Follorinës atëherë pjesë e Perandorisë Osmane, tani në Greqi
Vdiq më: 21 shtator, 1979
Vdiq në: Republika Popullore e Shqipërisë
Kombësia: Shqiptare
Profesioni: arsimtar, përkthyes
Shkolla e kryer: Universiteti i Athinës
Bashkëshortja Evdhoksi Mano
Fëmijë Meri,[1] Aminda (1931 - 1947)[2]

BiografiaRedakto

Lindi në Vëmbell, afër Follorinës, atëherë pjesë e Perandorisë Osmane, tani pjesë e Greqisë, i biri i priftit të fshatit. Mësimet e para i mori në shkollën e vendlindjes, më pas të mesmen në gjimnazin e Korçës. Shkon tek disa të afërm në Manastir, ku vazhdoi gjimnazin serb të atjeshëm, por më pas u kthye në gjimnazin grek të Korçës - që e përfundoi më 1907.

Mitropolia e Korçës i mundësoi bursë për të vijuar studimet në Fakultetin e Filologjisë të Universitetit të Athinës. Pas pesë vitesh studime, më 5 tetor 1912, u diplomua me lavdërime. U kthye në Korçë, ku nisi të japë mësim greqishten e vjetër, latinishten dhe historinë e përgjithshme deri më 1922. Pas mbylljes së shkollave greke dhe dëbimit të mitropolit Jakovit, Papahristoja nisi t'i përkushtohej më tërë energjitë e tij arsimit shqip. Më 30 janar 1922 u martua me Evdhoksi Manon, bijë e një familjeje të dëgjuar korçare. Me Spiro Kondën u thirr si delegat i gjimnazit grek në Kongresin Arsimor të Tiranës po atë vit dhe më tej u emërua kryeinspektorë i shkollave të prefekturës së Korçës.

Në mars 1925, ai u ftua në Tiranë, për të marrë në dorë drejtimin e arsimit shqiptar në postin e drejtorit të Drejtorisë së përgjithshme të Arsimit shqiptar, që në atë kohë zëvendësoi Ministrinë e Arsimit,[3] detyrë që e kreu per 6 muaj e ca. Pasi shumë specialistë ishin pushuar, me ndihmën e kryeministrit Kotta, thirri në Tiranë një komision specialistësh, ndër to Aleksandër Xhuvani, Leonidha Naçi, Mirash Ivanaj e Ndue Paluca. Pas këmbënguljes së tij për t'u rikthyer në vendlindje, u caktua drejtor administrativ në Liceun e Korçës.[1]

ReferimetRedakto