Elifbaja (nga turqishtja osmane: الفبا, përkthyer Elifbâ) ishte sistemi kryesor i shkrimit të gjuhës shqipe gjatë kohës së Perandorisë Osmane që nga shekulli 14 deri në vitin 1911. Versioni i fundit me emrin Elifbaja shqip u shpik nga udhëheqësi i Rilindjes Kombetare, dijetari mysliman Rexhep Voka (1847-1917).

Elifbaja shqip nga Rexhep Voka (1911)

Pasi u përdor veçanërisht gjatë poezisë Bejte, një abetare për gjuhën shqipe në shkrimin arab u botua në 1861 në Konstandinopojë (Stambolli) nga Mulla Daud Boriçi.

Shih edheRedakto

BurimRedakto

  • H. T. Norris (1993), Islam in the Balkans: Religion and Society Between Europe and the Arab World, University of South Carolina Press, fq. 76, ISBN 9780872499775 Mungon ose është bosh parametri |language= (Ndihmë!)