Carl Bildt (lindi më 15 korrik 1949) është një politikan dhe diplomat suedez i cili shërbeu si kryeministër i Suedisë nga viti 1991 deri më 1994. Ai ishte udhëheqësi i Partisë së Moderuar nga viti 1986 deri më 1999. Bildt shërbeu si Ministër i Punëve të Jashtme nga viti 2006 deri më 2014.

Carl Bildt
Carl Bildt under nationaldagsfirande vid Skansen 2009.jpg
Kryeministri i Suedisë
Në zyrë
4 tetor 1991 – 7 tetor 1994
Monark Carl XVI Gustaf
Deputy Bengt Westerberg
Pasardhësi Ingvar Carlsson
Pasuar nga Ingvar Carlsson
Ministër i Punëve të Jashtme
Në zyrë
6 tetor 2006 – 3 tetor 2014
Kryeministër Fredrik Reinfeldt
Pasardhësi Jan Eliasson
Pasuar nga Margot Wallström
Përfaqësuesi i Lartë për Bosnjë dhe Hercegovinën
Në zyrë
14 dhjetor 1995 – 17 qershor 1997
Pasardhësi Zyra u themelua
Pasuar nga Carlos Westendorp
Kryetar Partisë së Moderuar
Në zyrë
23 gusht 1986 – 4 shtator 1999
Pasardhësi Ulf Adelsohn
Pasuar nga Bo Lundgren
Detaje personale
Lindi
Nils Daniel Carl Bildt

15 korrik 1949
Halmstad, Halland, Suedi
Partia politike Partia e Moderuar
Bashkëshort/e Kerstin Zetterberg (1974–1975)
Mia Bohman (1984–1997)
Anna Maria Corazza (1998–)
Fëmijë 3
Alma mater Universiteti i Stokholmit
Nënshkrimi

Ai ishte ndërmjetës në luftërat Jugosllave, duke shërbyer si i Dërguari Special i Bashkimit Evropianish-Jugosllavi nga qershori 1995, bashkë-kryetar i Konferencës së Paqes të Dejtonit në nëntor 1995 dhe Përfaqësues i Lartë për Bosnjë dhe Hercegovinën nga dhjetori 1995 në Qershor 1997, menjëherë pas Luftës së Bosnjës. Nga viti 1999 deri më 2001, ai shërbeu si i Dërguari Special i Sekretari i Përgjithshëm i Kombeve të BashkuaraSekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara për Ballkanin.

Jeta e hershmeRedakto

Bildt lindi më 15 korrik 1949 në një familje të vjetër fisnike daneze-norvegjeze-suedeze me vendbanim tradicionalisht në qarkun Bohus. Gjyshi i gjyshit të tij, Gillis Bildt, ishte një politikan dhe diplomat konservator, ambasador për një kohë të gjatë në Perandorinë Gjermane dhe Kryeministër i Suedisë (1888–1889), i mbajtur mend kryesisht për politikat e tij proteksioniste tregtare. Bildt ka marrur pjesë në Universitetin e Stokholmit.

Karriera e hershmeRedakto

Në maj 1968 Bildt kundërshtoi pushtimin e Ndërtesës së Unionit Studentor nga forcat e majta politike dhe bashkë-themeloi grupin Borgerliga Studenter – Opposition '68, i cili vazhdoi të fitonte zgjedhjet e Unionit Studentor në Stokholm për një numër vitesh. Ai shërbeu si kryetar i Konfederatës të Studentëve Suedezë Konservatore dhe Liberale FMSF, një organizatë studentore e qendrës së djathtë, në fillimin e viteve 1970, dhe gjithashtu kryesoi Studentët Demokratë Evropianë, duke sjellë së bashku organizata studentore me të njëjtin mendim nga e gjithë Evropa.

Kur qeveria jo-socialiste formoi qeverinë më 1976, Bildt shërbeu si kreu i Zyrës Koordinuese të Politikave në Ministrinë e Punëve Ekonomike dhe bashkëpunëtor i ngushtë i liderit të partisë dhe Ministrit të Ekonomisë Gösta Bohman. Bildt u bë anëtar i Riksdag në vitin 1979, megjithëse shërbeu si Sekretar i Shtetit për Koordinimin e Politikave në qeverinë e reformuar jo-socialiste pas atyre zgjedhjeve.

Si deputet në fillim të viteve tetëdhjetë, ai u bë i njohur si një debatues i përpiktë dhe luftarak për çështjet e jashtme. Ai ishte një anëtar i Komisionit të Mbrojtjes së Nëndetëseve duke hetuar ndërhyrjet e vitit 1982 të nëndetëseve të huaja në arkipelagun e Stokholmit dhe zonat e bazës detare, dhe shpesh e gjente veten të vendosur përballë kryeministrit Olof Palme. Bildt u zgjodh kryetar i Partisë së Moderuar në vitin 1986, duke pasuar Ulf Adelsohn.

zgjedhjet e përgjithshme të vitit 1991, Socialdemokratët u mundën nga një koalicion me katër parti i udhëhequr nga Partia e Moderuar e Bildt.

Konflikti ballkanikRedakto

 
Bildt (në të djathtë) dhe Richard Holbrooke para bisedimeve të paqes në Sarajevë në tetor 1995

Pas mandatit të tij si kryeministër, Bildt ishte aktiv si ndërmjetës në konfliktin e Ballkanit, duke shërbyer si i Dërguari Special i Bashkimit Evropian në ish-Jugosllavi nga qershori 1995, bashkë-kryetar i Konferencës së Paqes të Dejtonit që çoi në Marrëveshjet e Paqes të Dejtonit në nëntor 1995, dhe Përfaqësuesi i Lartë për Bosnjë dhe Hercegovinën nga dhjetori 1995 deri në qershor 1997 menjëherë pas Luftës së Bosnjës. Nga viti 1999 deri më 2001, ai shërbeu si i Dërguari Special i Sekretarit të Përgjithshëm të Kombeve të Bashkuara për Ballkanin.

Kosova shpalli në mënyrë të njëanshme pavarësinë e saj nga Serbia më 17 shkurt 2008, pa miratimin e Këshillit të Sigurimit të OKB-së, dhe Suedia e njohu atë më 4 mars 2008. Më 8 mars 2008, Carl Bildt u bë ministri i parë i jashtëm që vizitoi zyrtarisht Kosovën pasi ajo deklaroi pavarësinë.[1]

ReferimetRedakto

  1. ^ "Bildt först till Kosovo" [Bildt së pari në Kosovë] (në suedisht). 6 mars 2008.
  Kryeministrat suedezë  
Louis De Geer | Arvid Posse | Carl Johan Thyselius | Robert Themptander | Gillis Bildt | Gustaf Åkerhielm | Erik Gustaf Boström | Fredrik von Otter | Johan Ramstedt | Christian Lundeberg | Karl Staaff | Arvid Lindman | Hjalmar Hammarskjöld | Carl Swartz | Nils Edén | Hjalmar Branting | Louis De Geer | Oscar von Sydow | Ernst Trygger | Rickard Sandler | Carl Gustaf Ekman | Felix Hamrin | Per Albin Hansson | Axel Pehrsson-Bramstorp | Östen Undén | Tage Erlander | Olof Palme | Thorbjörn Fälldin | Ola Ullsten | Ingvar Carlsson | Carl Bildt | Göran Persson | Fredrik Reinfeldt | Stefan Löfven